Cuba/Personal/Photography/Travel

CUBA: donde todo es posible

img_0505-1-1

Cuba was overweldigend, ongelooflijk en onwerkelijk. Tijdens mijn allereerste wandeling door de Cubaanse straten – van mijn casa particular (te vergelijken met een B&B) in Centro Habana naar een wisselkantoor een paar blokken verder – weet ik niet waar eerst te kijken. Ik bewonder de kleurrijke Amerikaanse oldtimers en de imposante koloniale huizen met hun felgekleurde gevels en afbladderende verf. De tijd heeft hier stilgestaan en dat zorgt voor een heel unieke sfeer. Tegelijkertijd worden ook mijn andere zintuigen geprikkeld. Reggaeton beats klinken uit de open raampjes van auto’s, uit woonkamers en uit de gsm die in de broekzak van een voorbijganger steekt.  Meerdere keren word ik opgeschrikt door de claxon van een bromfiets of een wagen. De geur van uitlaatgassen – de keerzijde van die Amerikaanse oldtimers – zorgt voor een prikkelend gevoel in mijn keel. Ik ben verbaasd, verwonderd, overweldigd, enthousiast en nieuwsgierig naar meer. Yup, feeling all the feels.

‘Cuba is moeilijk te vatten en
nóg moeilijker te beschrijven’

img_0523-1-1
img_0513-1-1

‘En, wat vond je van Cuba?’ Op die vraag wil iedereen na drie weken een antwoord. Ik antwoord dingen als ‘fantastisch’, ‘onbeschrijfelijk’, ‘Cuba heeft mijn hart gesloten’ en ‘ik wil terug’.  Een genuanceerd antwoord formuleren, blijkt een uitdaging. Cuba – een land van tegenstellingen – is moeilijk te vatten en nóg moeilijker onder woorden te brengen. Cuba is in de eerste plaats ongelooflijk mooi. Van het gerestaureerde Habana  Vieja vol koloniale pracht tot de huizen met afbrokkelende gevels in de verwaarloosde straten van Centro Habana. En van het toeristische Trinidad dat tot het UNESCO-werelderfgoed behoort tot het hete, luide en swingende Santiago de Cuba. Van de uitgestrekte natuur vol koningspalmen, bananenbomen, suikerriet, koffie- of tabaksplantages over witte stranden tot groene bergen die in het oosten van het land uit de aarde oprijzen .

‘Reggaeton beats vullen de straten,
Cubanen beginnen spontaan te dansen en
ik vervloek mijn stijve heupen.’

Cuba is levendig, energiek en kleurrijk. Overal waar je gaat, hoor je vrolijke reggaeton beats waarvan de Cubanen spontaan gaan dansen. En dat kunnen ze! Ik heb meermaals gevloekt op mijn stijve heupen. Cubanen zijn positieve mensen. Het levensmotto van mijn Cubaanse vrienden in Santiago de Cuba luidde zelfs letterlijk ‘Hakuna Matata’. Cubanen zijn warm en passioneel. Onbekenden aanspreken met mi amor (mijn liefde) of cariño (schat), is de normaalste zaak. Ziet een Cubaanse man een aantrekkelijk vrouw? Dan zal hij haar aandacht proberen trekken met  psst psst of kusgeluiden.  Ook dat is normaal en totaal niet offensief of respectloos bedoeld. Logeer je in een casa particular, dan zullen de gastheer en/of -vrouw er alles aan doen om je verblijf zo aangenaam mogelijk te maken. En heb je iets nodig? Dan kennen ze ongetwijfeld dé persoon die je kan helpen. Een vriend met een auto, een buurman met een snorkeluitrusting, een neef die paardentochten organiseert, een vriendin met een goed restaurant en een tante die sigaren verkoopt.

img_0959-1-1
img_0941-1-1
img_1042-1

‘Hello my friend, where are you from?’

Cuba wordt helaas vaak in een adem met jineteros genoemd. Jineteros zijn mensen die op allerlei (oneerlijke) manieren geld willen verdienen aan toeristen. Meestal proberen ze met ‘hello my friend, where are you from?’ een conversatie aan te knopen. Ze zijn actief op toeristische plekken, aan busstations, hotels en restaurants voornamelijk in Habana Vieja en Trinidad. Goedkope sigaren en rum?  Taxi’s, rondleidingen of een goed restaurant? Zij bieden het aan. Vrij irritant en ja je zal je misschien een wandelende bankautomaat voelen, maar die mannen zijn totaal niet agressief. Bedank hen vriendelijk en wandel door. En laat je vooral niet door hen ontmoedigen!  Niet elke Cubaan wil je in ’t zak zetten. Eerlijk waar, ik ontmoette zoveel oprechte, vriendelijke en behulpzame Cubanen. De meerderheid wil gewoon op een eerlijke manier wat extra geld verdienen. Wat zou je zelf doen als je maandloon 20 euro bedraagt?

‘Heb je je overal veilig gevoeld?’, blijkt ook iedereen zich af te vragen. Absoluut! Ik heb me geen moment onveilig gevoeld. Oké ik laat hier wel even terzijde dat het zweet me uitbrak tijdens een autorit in een stokoude Lada zonder gordels en waarvan de deuren er elk moment konden uitvallen. Alleen door Cuba reizen als vrouw  was echt super fijn. Overal  werd ik in de watten gelegd. De taxichauffeur stopte onderweg om me mandarijnen te kopen, ik kreeg bloemen, mango’s en chocolade van mijn nieuwe amigos, de vrouwen des huizes bemoederden mij en er was altijd wel een bereidwillige Cubaan om me rond te leiden of een babbeltje mee te slaan.

‘Op een vlucht naar Baracoa stappen
en landen in Santiago de Cuba, in Cuba kan dat.’

‘Todo es posible en Cuba’ – dat alles mogelijk is in Cuba -, zeggen de Cubanen graag.  Niet wat je verwacht in een land waar middelen zo beperkt voorradig zijn en waar naar onze Westerse normen niks vlot verloopt. Supermarkten zoals wij ze kennen, bestaan er niet. Wil je een maaltijd bereiden, dan moet je naar tien verschillende winkels. En het kan goed zijn dat bepaalde – voor ons vanzelfsprekende – dingen zoals een blik tomatensaus of kip die dag nergens te vinden zijn. Als toerist was het bijvoorbeeld echt moeilijk om flessen water te vinden. Je wordt van de ene naar de andere winkel gestuurd om dan te horen dat er geen water voorradig is. Onvoorstelbaar. Bij elke winkel moet je in de rij staan, net zoals je in de rij moet staan om op internet te gaan, de bus te nemen, geld af te halen of fastfood uit te halen. Cubanen hebben veel geduld, zijn inventief en zijn misschien wel de beste klusjesmannen ter wereld. Die Amerikaanse auto’s uit de jaren 50, die blijven ze maar oplappen. Mijn ‘todo es posible’-laagtepunt was een vlucht naar Baracoa nemen en landen in Santiago de Cuba (op vijf uur van Baracoa met de bus). Ik was zo verontwaardigd door het gebrek aan communicatie, informatie en een oplossing. Het ‘todo es posible’-hoogtepunt was een boottochtje tussen wilde flamingo’s waarbij de gids een flamingo in onze boot zette zodat ik er mee op de foto kon. Hell yeah, a dream come true!

‘Cuba moet je beleven om te begrijpen’

Cuba is fascinerend en beklijvend. In Cuba hangt een bepaalde energie die je voelt van zodra je voet zet op het Caraïbisch eiland en die je niet meer loslaat totdat je weer op de vlieger stapt. Cuba ervaren, vraagt overgave. Laat je overweldigen, treed uit je comfortzone, praat met de plaatselijke bevolking en laat je door hen op sleeptouw nemen. Stel je open en je valt – net als ik –  ongetwijfeld voor het bruisende eiland en zijn warme inwoners.

IMG_0863 final-1-2-1.jpg
img_0963-1-1

Foto’s © Laura Claessens Photography

2 thoughts on “CUBA: donde todo es posible

  1. Pingback: CUBA: Santiago de Cuba | Ready4boarding

  2. Pingback: CUBA: Camagüey | Ready4boarding

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s