Personal

“Help, ik heb een Quarterlife Crisis”

Publication1.jpg

Twentysomething. Bijna afgestudeerd. Een leuk lief. De wereld lag aan mijn voeten en toch was ik zo ongelukkig. Mijn omgeving zette belangrijke stappen in het leven. Vrienden zochten én vonden vlotjes werk. Auto’s en appartementen werden gekocht. De eerste leningen werden aangegaan. Er werd gespeculeerd over trouwaanzoeken, en kinderwensen werden uitgesproken. Iedereen leek zijn shit op orde te hebben terwijl ik het niet eens voor elkaar kreeg om een deftig avondmaal op tafel te zetten (droge pasta met boter to-the-rescue).

Dit was vijf jaar geleden. Ik probeerde het al meermaals neer te schrijven, maar ik zat er nog te dicht op. Op de kutperiode die een quarterlife crisis heet. Ik bleef proberen, omdat ik het belangrijk vind. Voor mezelf, om dit van me af te schrijven. Voor anderen, omdat ze hier misschien herkenning in vinden.

Post-holiday blues of wat anders?

Na mijn laatste academiejaar trok ik drie maanden met de rugzak door Australië (time of my life). Eenmaal terug in Antwerpen moest ik een thesis afwerken en werk zoeken. Na dat Australische ‘niets moet, alles mag’-avontuur viel ik in een zwart gat. Ik was de weg kwijt. Ik ervaarde onrust, faalangst, onzekerheid en stress. De jaren tussen je twintigste en dertigste worden wel eens het bepalende decennium genoemd. Je moet bewuste keuzes maken voor je toekomst en in jezelf investeren. Je moet werk vinden, een eerste woning kopen en een duidelijk toekomstpad kiezen. Het is tijd om het ‘waar te maken’, want ‘nu is het voor echt eh’. Je hebt dus heel wat keuzes te maken en verwachtingen in te lossen. Dat brengt veel druk en keuzestress met zich mee. Voor mij was de prestatiedruk (te) groot en ik bevroor. Het gebrek aan stabiliteit en onzekerheid over de toekomst bezorgde me enorm veel stress. Het feit dat iedereen zat toe te kijken hoe ik wat van mijn leven ging maken (of daarin mislukte), hielp ook niet. En waarom hadden anderen hun shit wél op orde? Volgens Google bevond ik me in de quarterlife crisis:

“The quarterlife crisis is a period of life usually ranging from the late teens to the early thirties, in which a person begins to feel doubtful about their own lives, brought on by the stress of becoming an adult. Common symptoms are often feelings of being “lost, scared, lonely or confused”.

En, al werk gevonden?

Ik ging me steeds meer terugtrekken. Het vooruitzicht van een verjaardagsfeestje met vrienden gaf me stress. Wie zal er zijn? Waar kan ik over vertellen? Wat als iemand me vraagt hoe het met me gaat? Ik was doodsbang dat mensen me zouden vragen hoe de zoektocht naar werk vlotte of hoe het met de thesis ging. Confronterende, lastige vragen. Want nee, ik heb nog geen job, en nee, de thesis is nog niet af. Dat wil niemand horen en ik wilde het al helemaal niet voor de honderd vijfentwintigste keer herhalen. Gewoon te deprimerend en gênant. Ik ervaarde sterk dat mijn omgeving na een tijdje ook niet meer wist hoe ze ermee moesten omgaan. Met het feit dat ik nog geen werk had. Op het vinden van een job (maar ook op afstuderen, je rijbewijs halen, een partner vinden, een huis kopen, aan kinderen beginnen, enzovoort) staat een deadline, opgelegd door de maatschappij. Tot die deadline is er begrip en word je aangemoedigd. Ga je over de deadline, dan kan je het vergeten. Mensen gaan (ver)oordelen, want oh daar zijn we goed in. Ik was zo ontgoocheld door het gebrek aan begrip en empathie. Waarom zijn we zo hard voor elkaar? En waarom moeten we ‘op schema lopen’?

Fuck ‘op schema lopen’ !

Vanaf het moment dat je geboren bent, is er een bepaalde verwachting van hoe je leven hoort te zijn. Er wordt van je verwacht dat je een bepaald traject aflegt. Je moet bepaalde dingen bereikt hebben op een bepaalde leeftijd. Ben je op je achtentwintigste ‘nog’ single? Dan zal je wel te kieskeurig zijn en kan je maar beter je eisen bijstellen. Je zou dus moeten settelen omdat het hebben van een partner sociaal wenselijk is. Heb je na een paar maanden solliciteren nog geen job? Dan neem je toch ‘gewoon’ iets aan. Dat het je niet dichter bij je doel brengt, dat is bijzaak. In onze maatschappij moet je een job hebben, punt. Loop je niet op schema, dan is er waarschijnlijk wat mis met je. Dan heb je iets niet goed gedaan. En dat is echt absurd! Of je al dan niet op schema loopt, zegt niets over jou als persoon, over je toekomst of over je tevredenheid van het leven. Waarom zou je je leven laten afhangen van verwachtingen van wat anderen als normaal beschouwen.

Paniekaanval op de dansvloer

Tijdens mijn quarterlife crisis stond mijn lichaam voortdurend onder stress. Ik had slaapproblemen, een laag energiepeil, een ijl hoofd, concentratieproblemen en regelmatig hoofd- en spierpijn. Mijn lichaam was constant in een alerte staat en het minste veroorzaakte paniek, onzekerheid en angst. Een vicieuze cirkel. Ik kon niet meer nuanceren en ik barstte regelmatig in huilen uit zonder te weten waarom. Ik zal nooit meer vergeten dat ik op een verjaardagsfeestje naar buiten moest rennen omdat ik een paniekaanval kreeg. Heel beangstigend. Drie jaar later zou ik ontdekken dat ik sinds die periode aan chronische hyperventilatie leidde, maar dat is voer voor een ander verhaal. Ik ging me nog meer terugtrekken. Ik was de party pooper, het lange gezicht op een feestje of de vriendin die voor de zoveelste keer afzegde. Het lukte mij niet om hierover te communiceren met mijn vriendinnen of lief, wat bijdroeg tot de frustratie, zowel bij hen als mezelf. Ik stelde hen constant teleur en ging me nog rotter voelen.

Het kantelpunt

Pas toen mijn toenmalig lief een punt achter onze relatie zette omdat het hem te veel werd (lees: ik hem te veel werd) besefte ik dat ik hulp nodig had. Ik was toen al zeven maanden diepongelukkig en was mezelf totaal verloren. Onze relatie was het enige waar ik wél zeker over was, waardoor ik heel aanhankelijk was geworden. Toen hij onze relatie beëindigde, moest ik aan mezelf toegeven dat het écht niet goed met me ging. Dat ik mezelf kwijt was. Ik zocht professionele hulp. Een life coach begeleidde me in de zoektocht naar werk en een therapeute bracht me op emotioneel vlak tot enkele belangrijke inzichten. Ik zag in dat ik niemand verschuldigd ben om het maatschappelijk gebaande pad te bewandelen. Het enige wat ik mezelf verschuldigd ben, is gelukkig zijn volgens mijn normen. Ik moet niet binnen een hokje passen. Mijn leven moet niet succesvol lijken in de ogen van anderen, het moet succesvol voelen voor mezelf. Ik startte als freelance journalist in bijberoep en combineerde dat met interim opdrachten, wat later waagde ik de sprong naar zelfstandige in hoofdberoep.

Iedereen doet maar wat

Ik vind het schrijnend wanneer vrienden ‘bewust’ ongelukkig zijn. Waarom zou je blijven in een job of een relatie waar je niet (meer) gelukkig van wordt? Ongelukkig zijn – in je sociaal wenselijk hokje – blijkt voor sommigen ‘makkelijker’ dan te streven naar wat hen gelukkig maakt. Na de afgelopen jaren kan ik ook zeggen dat iedereen op een bepaald moment in zijn leven in een fase terechtkomt dat ie even moet reflecteren. Wie ben ik? Wat wil ik? Wat maakt me gelukkig? Zélfs die vriendin of collega die in jouw ogen prima op schema loopt en haar shit op orde heeft. Wie zich braafjes in een sociaal wenselijk hokje duwt, of zich laat leiden door verwachtingen van de maatschappij, wordt daar niet per se gelukkig van.
Als ik een boodschap heb, is het wel deze: je moet je leven echt niet leiden volgens de sociaal wenselijke stappen. Durf te vechten voor wie jij bent en wat jou gelukkig maakt. Je bent het jezelf verschuldigd, echt wel!

 

5 thoughts on ““Help, ik heb een Quarterlife Crisis”

  1. Pingback: Chronische hyperventilatie: een non-stop vrije val van de Dalton Terror | Ready4boarding

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s